Nawigacja

Wyślij stronę e-mailem

Wybierz język

  • Česky
  • English
  • Deutsch
  • Po polsku

Zawartość

Historia gminy

Gmina Krompach (Krombach) wraz z osadami Valy (Schanzendorf) i Juliovka (Juliusthal) liczy około 150 stałych mieszkańców. Na jej terenie jest około 300 budynków, wykorzystywanych przede wszystkim w celach rekreacyjnych. Leży na granicy Republiki Czeskiej z Wolnym Państwem Saksonią (Republika Federalna Niemiec) pomiędzy Hvozdem (Hochwald) i Lužą (Lausche).
Wieś Krompach jest wzmiankowana po raz pierwszy w 1391 roku jako wieś w posiadłości milštejnskiej. Można się doczytać również o innych szczegółach dotyczących tego okresu, chociaż nie są one w pełni udokumentowane, jak przykładowo rzekome przejście graniczne do Saksonii. Do jego obrony służył ponoć mały zameczek Berkovský hrádek, znajdujący się w miejscu obecnego zajazdu U zámku.
Można mieć wątpliwości co do wieku tego budynku, niemniej jednak na tylnej stronie do dziś można znaleźć pozostałości renesansowego sgraffito, co oznacza, że pochodzi co najmniej z XVI wieku (w 1885 roku ogień strawił budynek, ale część pozostała oryginalna, np. potężne filary). W tym czasie obiekt należał do Berków z Dubé, a następnie aż do 1918 roku do posiadłości Zákupy, gdy w ramach konfiskaty majątku cesarskiego przeszedł na własność państwa.
W XVI wieku Krompach odnotował duży rozkwit. Już przed 1547 rokiem działała tu huta szkła rodziny Schürerów. Najbardziej znany członek tej rodziny, mistrz hutniczy Valentin Schürer, wymieniany jest po raz pierwszy w 1585 roku. W 1591 roku zdobył nawet dla rodziny tytuł szlachecki "von Waldheim".
Z tego okresu pochodzi również pałac na przysiółku w Krompachu. Niestety, był kilkukrotnie przebudowywany i utracił wiele ze swojego początkowego kształtu. Dziś mieści się tu szkoła specjalna z internatem i tylko jego części gospodarcze przywołują na myśl dawne czasy.
Do Schürerów należała także we wsi oberża i młyn. Byli oni też sołtysami w Krompachu. Ostatni z nich, Georg Schürer, był po wojnie trzydziestoletniej i bitwie na Białej Górze zmuszony jako protestant do odejścia do Zittau. Hutą szkła zajął się jego szwagier, ale władza zwierzchnia ograniczyła mu tak warunki do działalności, że huta szybko przestała działać, chociaż jeszcze w 1687 roku wzmiankowane jest gospodarstwo hutnicze. W kolejnych dziesięcioleciach Krompach zaczął podupadać.
Następny okres rozkwitu nadszedł w połowie XVIII wieku, gdy Krompach należał do bawarskich elektorów Rzeszy. We wsi był pański browar, mieszkało tu wielu rzemieślników i chałupników, a nawet działała gorzelnia. W 1754 roku wymienia się 6 chłopów z dużymi gospodarstwami, 10 ogrodników dużych i 12 małych, 2 ogrodników średnich, 5 chałupników dużych, 57 średnich i 24 drobnych, gmina miała ponownie sołtysa, gminnego starszego, posła i myśliwego. Z rzemieślników wymienia się kowala, piekarza, a ponieważ – jak wspomniano powyżej – był tu też browar, doczytać się można o piwowarniku, bednarzu i oberżyście. We wsi pracował także jeden krajacz szkła. Jednocześnie w Krompachu znajdowała się siedziba zarządcy gospodarczego tej części posiadłości Zákupy. Ludność trudniła się przeważnie rolnictwem, ale niekorzystne warunki klimatyczne nie sprzyjały ich pracy, w związku z czym nastąpił rozwój przede wszystkim tkactwa. Mieszkańcy pracowali też w lesie i w kopalni kamienia.
Więcej: informace-o-obci/historie/

logo EU